terug naar de homepage
Willy Brandtlaan 10
6716 RP Ede
(0318) 434343

Leerlingverpleegkundige Marissa Blankestijn

Marissa Blankestijn ging eerst fulltime naar school en liep alleen stages. Maar toen ze hoorde dat er misschien een te kort aan stages zou komen is ze begonnen met werken en leren. Nu werkt ze alweer twee jaar in Ziekenhuis Gelderse Vallei en zit ze in haar laatste jaar. Ze neemt je een dag mee in haar werk.

Slideshow

Ik begin de dag met controles, zoals temperatuur opnemen en de bloeddruk meten. Dat moet ik gedaan hebben voordat ik de artsenvisite ga doen. Als je erg afwijkende dingen ziet moet je meteen actie ondernemen, maar meestal wacht je op de arts.
Daarna ga ik de medicijnen delen. Dit is voor patiënten heel belangrijk. Het moet daarom ook nauwkeurig gebeuren want je vergeet snel iets als je niet oplet. Omdat ik leerling ben heb ik meestal vier patiënten onder mijn hoede. Met zijn tweeën hebben we acht patiënten en ik heb er dan vier, maar mijn collega blijft eindverantwoordelijk.
Het wassen van de patiënten is het belangrijkste onderdeel van de dag. Je hebt dan de fijne gesprekken, want je hebt dan de meeste tijd voor de patiënt. Ik doe er meestal wel twintig tot dertig minuten over. Tijdens het wassen gaan mensen sneller praten omdat ze niet gericht tegen jou hoeven te praten. Als er dan belangrijke dingen worden gezegd neem je ze mee in de rapportage.
Tijdens de artsenvisite gaat de arts eerst samen met jou alle patiëntendossiers bij langs, daarna gaat de arts bij de patiënt langs. Daar ben ik meestal niet bij, behalve als er belangrijke dingen worden gedaan. Ik ben de vertegenwoordiger van de patiënt voor de arts. Alles wat de patiënt wil ga ik proberen voor elkaar te krijgen. Ik ben de tussenstap en het eerste aanspreekpunt.
Hier laat ik de patiënt vernevelen. Dat is het belangrijkste medicijn op deze afdeling. Dit krijgen patiënten vier tot zes keer per dag. Het is eigenlijk het zelfde als een pufje alleen werkt het sneller en beter. Vooral bij ernstige benauwdheid helpt het patiënten, dit medicijn kan je veel dieper inhaleren. Het wordt op meer afdelingen gebruikt, maar hier is het wel extreem veel. De eigenschappen die belangrijk zijn bij dit werk zijn doorzettingsvermogen, empathie en openheid. Als je heel gesloten bent zal de patiënt ook niet open zijn. En je moet goed kunnen praten. Anders kan je het niet van je afzetten, en als je alles bij jezelf houdt is het erg zwaar.
Ik bel heel veel; om dingen te regelen voor patiënten of naar familie om informatie te geven. Dit doe ik vooral veel tussendoor, of tijdens het rapporteren. Wat ik op deze afdeling erg lastig vind is dat veel patiënten kanker hebben en niet meer beter worden. Vooral als het om jonge mensen gaat is het heel confronterend en zwaar. Dan wordt je wel met je neus op de feiten gedrukt. Bij oudere mensen kun je dat soms wel relativeren, maar bij jonge mensen is dat lastig. Longkanker is erg moeilijk te behandelen en er zijn maar weinig mensen die er van herstellen. Op andere afdelingen zijn er ook mensen met kanker, maar daar worden mensen nog geholpen en dat is gevoelsmatig heel anders.
De communicatie met patiënten is een groot onderdeel van het werk. Alles wat je hoort en niet medisch is vertel je aan de patiënt. Als de dokter iets medisch heeft vertelt en er zijn nog vragen, dan moet jij dat verder toelichten. Deze patiënten is hebben veel een laag sociaal netwerk. Sociale contacten is heel belangrijk, je bent de hele dag aan het socializen. Sommige patiënten zijn depressief, anderen zijn te ziek om iets te ondernemen.
In de rapportage schrijf je alles van de dag. Alles wat relevant is en jou observaties zijn schrijf je op. Als jij iets denkt schrijft je dat niet zo op, je zegt dat het jou interpretatie is. Je schrijft nooit dingen op die je niet zeker weet. Wat ik leuk vind aan dit vak is het contact met mensen. Het zorgen voor en ondersteunen van mensen vind ik iets heel moois. Het zien dat mensen opknappen en ze beter zien worden door veel zorg en aandacht is iets waar ik als bijna verpleegkundige vrolijk van wordt.
Ik maak veel lol met patiënten. Het is maar net wat je er zelf van maakt. Je merkt wel aan patiënten of ze het fijn vinden of niet, of dat ze er geen behoefte aan hebben. Sommige patiënten hebben het juist heel er nodig dat je positief bent. Ze worden soms niet meer beter en dat is al erg genoeg. Het is dus heel belangrijk om de positieve sfeer er in te houden. We lachen daarom veel. De sfeer op de afdeling is heel goed. Het is altijd heel gezellig en er worden wel eens geintjes uit gehaald.
EIke donderdag ga ik naar school. Ik vind de combinatie werken en leren heerlijk. Mensen hadden mij gewaarschuwd dat het zwaar zou zijn, maar ik vind het niet veel zwaarder dan gewoon school. Je moet natuurlijk wel uit je werk nog voor school bezig, en daardoor schiet je privéleven er een beetje bij in. Maar ik heb dat niet als vervelend ervaren. Als je twijfelt tussen BOL en BBL en je passie ligt in bij het ziekenhuis dan zeg ik doen! Je hebt er aan het eind van je studie zoveel profijt van. Het is super goed voor je CV en je neemt zoveel ervaring mee in je rugzak wat je overal waar kan gebruiken. Het is echt een aanrader!